lightbg lightbg
Dekada 1920-1930
 
JUVENTUS W LATACH 1920-1930
 

trofea2030

art-dekada3_1

Zespół, który zdobył drugie w historii Scudetto dla Juventusu (1925/26)
Od lewej: masażysta Freillich, Munerati, Hirzer, Vojak, Bigatto, Combi,
Rosetta, Allemandi, Torriani, Viola;
poniżej: Ferrero, Meneghetti

 
Okres Prima Categoria (1921-1922)
 

Mimo starań uregulowania przez federację ilości drużyn biorących udział w rozgrywkach o mistrzostwo Włoch, w sezonie 1920/21 do rywalizacji stanęło jeszcze więcej ekip. Rozgrywki Torneo Peninsulare zostały podzielone na dwie fazy, a pierwszą rundę rozegrano dla regionów Toskanii, Lacjum i Kampanii. Ostatecznie w finale znalazły się ekipy Livorno i Pisy, a dzięki zwycięstwu 1-0 walczyć o Scudetto miała ta druga. Torneo Maggiore skupiało jeszcze większą ilość zespołów, podzielonych na Ligurię, Lombardię, Piemont, Veneto i Emiliano. Juventus zaliczył falstart w tym turnieju, bowiem nie wyszedł nawet z grupy piemonckiej A, zajmując ostatecznie czwarte miejsce na sześć ekip. Po długich zmaganiach do finału grupy awansowały ekipy Pro Vercelli i Bologni, pierwsi wygrali 2-1, a potem w tym samym stosunku pokonali Pisę, zdobywając szóste Scudetto w historii klubu.

 
Okres Primera Divisione (1922-1926)
 

Przed rozpoczęciem sezonu 1921/22, doszło do rozłamu we włoskim futbolu. Lepsze kluby domagały się zmniejszenia ilości zespołów uczestniczących w mistrzostwach kraju, na co nie chciała się zgodzić włoska federacja piłkarska, w której przewagę mieli przedstawiciele amatorskich klubów. Doszło więc do podziału, powstała federacja CCI (Confederazione Calcistica Italiana), która zorganizowała właściwy turniej z udziałem najlepszych ekip, w tym Juventusu. Równolegle FIGC pozwoliło na odbycie się równorzędnych zawodów z udziałem jednak dużo słabszej stawki. Formuła rozgrywek polegała na podziałe drużyn na dwie grupy po 12 ekip, a ich zwycięzcy mieli się spotkać w finałowym dwumeczu. Bianconerich było stać na zajęcie dopiero szóstego miejsca ex equo z Veroną, grupę A wygrało Pro Vercelli, grupę B Genoa. W finale ponownie górą było Pro Vercelli (0-0, 2-1), które następnie nie dało szans zwycięzcy Finali di Lega, Fortitudo Roma (3-0 i 5-2), dzięki czemu zdobyło siódme Scudetto.

Federacje w sezonie 1922/23 doszły do porozumienia i zażegnano konflikt z roku poprzedniego. Ponownie zmianie uległa formuła turnieju - tym razem zespoły podzielono na grupę północną i południową. Lega Nord dodatkowo podzielono na trzy grupy po 12 zespołów. Bianconeri trafili do grupy B, w której musieli uznać wyższość Genoi, Legnano, Bologni i Milanu. Ostatecznie z północy do finału awansowały ekipy Pro Vercelli, Genoi (bez porażki) oraz Padovy. Te trzy zespoły trafiły do jednej grupy, którą wygrali Grifoni, a ich rywalem w finale mistrzostw był zwycięzca z Lega Sud - zespół Lazio. Genoa dwukrotnie wygrała (4-1 i 2-0), zapewniając sobie ósme Scudetto w historii.

Ze względu na słabe wyniki, Juventus przed sezonem 1923/24 przejął Edoardo Agnelli, właściciel Fiata. Wiadomo było, że będzie się to wiązać z napływem kapitału do klubu, który nie potrafił powtórzyć sukcesu z 1905 roku. Zespół nie miał jednak zbyt wiele czasu na poprawę swojej postawy i w kolejnym sezonie zajął ostatecznie piąte miejsce w grupie A rozgrywek Lega Nord. Do finału grupy północnej awansowały ekipy Genoi i Bologni, w dwumeczu lepsza okazała się ta pierwsza (1-0 i 2-0), która następnie nie dała szans zwycięzcy Lega Sud Savioia (3-1 i 1-1) - w ten sposób dziewiąte Scudetto dla ekipy z Genui stało się faktem.

W następnym sezonie 1924/25 widać było już rękę rodziny Agnellich - Juventus może nie strzelał zbyt wielu bramek, ale stracił najmniej z całej grupy, finiszując w grupie B Lega Nord na drugim miejscu razem z Pro Vercelli. Do finału północnej Italii ponownie awansowały zespoły Bologni i Genoi, ale tym razem po prawdziwym, 5-meczowym thrillerze (1-2, 2-1, 2-2, 1-1 i 2-0) górą była Bologna, która w finale rozgrywek nie dała szans Alba Roma wygrywając 4-0 oraz 2-0 i zdobywając w ten sposób pierwsze Scudetto.

Stara Dama w edycji 1925/26 nie miała sobie równych w grupie B Lega Nord. Ostatecznie w 22 meczach zdobyła 68 bramek, tracąc jedynie 14, dystansując m.in. Cremonese, Milan czy do tej pory najbardziej utytułowaną Genoę i w końcu awansowała do finału północnych rozgrywek. Tam spotkała się ze zwycięzcą grupy A, Bologną, a do rozstrzygnięcia potrzebne były trzy spotkania - najpierw padły remisy 2-2 i 0-0, ale w kolejnym meczu, rozegranym 1 sierpnia 1926 roku na neutralnym boisku w Mediolanie górą byli Bianconeri, którzy wygrali 2-1 za sprawą znakomitej postawy Antonio Vojaka. W wielkim finale Stara Dama nie dała najmniejszych szans ekipie Alba Roma, wygrywając 7-1 i 5-0, dzięki czemu do Turynu po 20 latach przerwy powrócił tytuł mistrzowski. Królem strzelców został juventino Ferenc Hirzer z 35 trafieniami na koncie, trzecie miejsce w klasyfikacji Capocannoniere zajął jego kolega Piero Pastore (26 bramek).

art-dekada3_2

 
Okres Divisione Nazionale (1926-1929)
 

Dojście do władzy Benito Mussoliniego miało wpływ również na władze federacji, które w sezonie 1926/27 zdecydowały się na oddzielenie rozgrywek grup północnej i południowej, a tytuł mistrzowski miał zostać przyznany zwycięzcy dwuszczeblowych rozgrywek z Lega Nord. 20 klubów podzielono na dwie grupy, a jedną z nich ponownie wygrali Bianconeri. Oprócz Juve, do kolejnej fazy awansowały Inter, Genoa oraz z grupy B Torino, Milan i Bologna. Sześć ekip stworzyło grupę finałową, którą wygrało Torino przed Bologną i Juventusem. Piłkarze Toro nie cieszyli się jednak długo z końcowego zwycięstwa - na jaw wyszła korupcja z udziałem menedżera zespołu dr Naniego. Okazało się, że Włoch zaoferował obrońcy Juventusu Luigi Allemandiemu 50 tysięcy lirów za słaby występ w derbach z Juventusem. Defensor wbrew zapewnieniom rozegrał znakomite zawody, jednak jego rozmowy z działaczem Torino podsłuchali dziennikarze. Scudetto zostało ekipie z Turynu odebrane, Allemandi został zdyskwalifikowany do końca kariery (potem cofnięto tę decyzję), a tytułu mistrzowskiemu nie przyznano żadnemu innemu zespołowi.

W sezonie 1927/28 w mistrzostwach kraju mogły wziąć udział ekipy spoza północy kraju, m.in. Roma, Lazio oraz Napoli. Dołączyły one do dwóch grup po 11 ekip, walczących w pierwszej fazie rozgrywek. Aby awansować do kolejnej rundy, trzeba było zająć miejsce w pierwszej czwórce. Ta sztuka udała się Bianconerim, którzy zajęli drugie miejsce za Bologną, z taką samą ilością punktów co Casale i Inter. Do finałowej rozgrywki awansowały - oprócz Juve - ekipy Milanu, Interu, Genoi czy Bologni, ale bezkonkurencyjne okazało się Torino, zdobywając Scudetto. Stara Dama finiszowała na trzecim miejscu, z punktem straty do drugiej Bologni.

Piłkarze Toro nie cieszyli się jednak długo z końcowego zwycięstwa - na jaw wyszła korupcja z udziałem menedżera zespołu dr Naniego. Okazało się, że Włoch zaoferował obrońcy Juventusu Luigi Allemandiemu 50 tysięcy lirów za słaby występ w derbach z Juventusem. Defensor wbrew zapewnieniom rozegrał znakomite zawody, jednak jego rozmowy z działaczem Torino podsłuchali dziennikarze. Scudetto zostało ekipie z Turynu odebrane, Allemandi został zdyskwalifikowany do końca kariery (potem cofnięto tę decyzję), a tytułu mistrzowskiemu nie przyznano żadnemu innemu zespołowi.

Sezon 1928/29 zapowiadał spore zmiany - obie grupy powiększono do 16 zespołów, jednak pewne udziału w następnej edycji rozgrywek mogło być tylko dziewięć zespołów. W obu grupach rozegrano 30 spotkań, a Bianconeri nie byli w stanie wygrać rywalizacji o pierwsze miejsce z Bologną, ostatecznie zajmując drugą lokatę razem z Brescią. Z drugiej grupy do finału awansowało Torino, ale nie sprostało w nim Bologni (3-1, 0-1 i 1-0), która zdobyła drugie Scudetto w historii. Stara Dama wzięła udział ponadto w rozgrywkach La Coupe de l'Europe Centrale, czyli protoplaście Pucharu Europy. W ćwierćfinale rozgrywek uległa jednak Slavii Praga (1-0 i 0-3), jeszcze gorzej wypadł drugi reprezentant Italii - Genoa, która przegrała z Rapidem 1-5.

 

 
Okres Serie A (od 1929)
 

Latem 1929 roku, na kilka tygodni przed rozpoczęciem trzydziestych rozgrywek o mistrzostwo Włoch, prezydent FIGC Leandro Arpinati zdecydował się stworzyć jedną grupę drużyn walczących o Scudetto, na wzór rozwiązań znanych z Anglii, Węgier, Austrii czy Hiszpanii. Zgodnie z ustaleniami z poprzedniego sezonu, Serie A w sezonie 1929/30 stworzyło 18 najlepszych zespołów z dwóch grup poprzednich rozgrywek. Formuła rozgrywek była w końcu jasna i przejrzysta - każdy grał z każdym mecz i rewanż. Choć na półmetku rozgrywek Juventus miał jednopunktową stratę do liderującej Ambrosiany, to słabsza druga część sezonu nie pozwoliła mu nawiązać równorzędnej walki z późniejszym triumfatorem rozgrywek. Bianconeri sezon zakończyli na najniższym stopniu podium, z pięcioma punktami straty do Ambrosiany (późniejszy Inter) i trzema do Genoi. Z ligi spadły ekipy Padovy i Cremonese.

Komentarze [0] Odśwież komentarze
Nie ma żadnego komentarza
 
 
Wyniki Serie A
Poprzednie spotkanie

Brak poprzednich spotkań.
Następne spotkanie

Brak następnych spotkań!
Tabela Serie A
M Pkt +/-
13 Udinese 3 3 -2
14 Napoli 3 2 -1
15 Verona 3 2 -2
16 Juventus 3 1 -2
17 Empoli 3 1 -3
18 Carpi 3 1 -4
19 Bologna 3 0 -4
Sklep piłkarski Nike
Juventus
Tego dnia urodził się...
ITALY, ITALIAN REPUBLIC Alfredo Foni
... urodzil sie 106 lat temu.
ITALY, ITALIAN REPUBLIC Carlo Osti
... urodzil sie 59 lat temu.
ITALY, ITALIAN REPUBLIC Salvatore Aronica
... urodzil sie 39 lat temu.
ITALY, ITALIAN REPUBLIC Federico Peluso
... urodzil sie 33 lat temu.
Buttony
Online
Naszą witrynę przegląda teraz 216 gości i 3 użytkownik 
Maciejovsky, sayber, aldo