Redakcja serwisu SoloJuve.com poszukuje osób zainteresowanych piastowaniem funkcji Newsmana. Chcesz sprawdzić się w tej roli? Powinieneś więc posługiwać się bardzo dobrze językiem angielskim i polskim (ortografia, składnia itp.), a także być skłonny do poświęcenia 30-60 minut dziennie na dostarczaniu tłumaczeń aktualności. Poszukujemy również utalentowanych felietonistów. Więcej informacji oraz formularz rekrutacyjny znajduje się: > tutaj <
Pytania dotyczące trwającej rekrutacji można uzyskać również za pośrednictwem komunikatora gadu-gadu (nr kontaktowy: 6561706).
Zachęcamy do wysyłania zgłoszeń!
Urodzony 24 Września 1954 roku w Capanne di Careggine , blisko toskańskiego
miasta Lucca rozpoczÄ…Å‚ swojÄ… karierÄ™ jako stoper w grajÄ…cej w Serie C Pizie. Po
dwóch latach podczas których zaliczył 41 występów strzelając 4 bramki przeniósł się do grającego w Serie B Como (36
wystÄ™pów, 2 bramki) a nastÄ™pnie już po roku do najwyższej klasy rozgrywkowej –
Serie A. Upomniał się o niego sam wielki Juventus. Już po jednym sezonie w
biało-czarnej koszulce zadebiutował w reprezentacji w meczu przeciwko
Portugalii. Taki początek kariery zwiastował naprawdę świetlaną przyszłość i ta
okazała się bardziej łaskawa niż ktokolwiek mógłby przypuszczać.
Juventus co Michel’a Platini’ego. Marco Tardelli rozegraÅ‚ 259 meczy i
grając jako pomocnik strzelił 35 bramek. Był jednym z najlepszych defensywnych
pomocników w swoich czasach. W szczytowej formie był najtwardszym piłkarzem
Europie, istną twierdzą środkowej formacji. Był sławny dzięki swoim ostrym
wślizgom, nigdy nie cofał nogi, ale też nigdy nie naraził żadnego piłkarza na
kontuzję. Jego zaangażowanie w grę nie podlega dyskusji. Nie było drugiego
takiego piłkarza, który byłby niemal wszędzie gdzie jest piłka. Mimo roli jaką pełnił na boisku ten piłkarz z
Lucci pozwalał sobie na dość częste ataki. Miał osobliwy talent do wparowywania
(bo inaczej tego nie można nazwać) w pole karne przeciwnika i strzelania bramek,
tak jak choćby w pozbawiającym Anglię
zÅ‚udzeÅ„ meczu wygranym 1-0 wÅ‚aÅ›nie dziÄ™ki samodzielnej akcji Tardelli’ego. Inny
ważny gol Marco to trafienie trzy lata wcześniej w 1977 roku w finale Pucharu
UEFAdo siatki Athletic Bilbao. TardelliÂ
strzelił jedyną bramkę w Turynie, na wyjeździe Juventus przegrał 1-2 i dzięki lepszemu
bilansowi bramek na wyjeździe Puchar pojechał do Turynu. Jego nagłe wypady do
przodu spowodowaÅ‚y, że nadano mu przezwisko „Schizmo” czyli „Poryw”. ZaczynaÅ‚
jako stoper, Giovanni Trapattoni przemianował go na pomocnika, a ten strzelał
bramki jak na zawoÅ‚anie – chciaÅ‚oby siÄ™ powiedzieć piÅ‚karz wszechstronny, wrÄ™cz
idealny. I w przypadku Marco nie będzie to nawet najmniejszą przesadą.
ny wcześniej mecz z Portugalią (7 IV 1976). Trener szukał nowych
rozwiązań dla drużyny po blamażu w 1974 roku i Tardelli zdawał się idealnie
pasować do jego nowych planów. Już w pierwszym meczu młody Marco zaskoczył
wszystkich swoją dojrzałą grą na Stadio Komunale. Azzurri wygrali 3-1 a
„Schizmo” staÅ‚ siÄ™ jednym z ulubieÅ„ców Bearzot’a. PojjechaÅ‚ z drużynÄ… na
Mistrzostwa ?wiata w Argentynie. W pierwszym meczu dokonał nie lada wyczynu
- tak dobrze przypilnowaÅ‚ maestro Platini’ego , że ten byÅ‚ caÅ‚kowicie wyÅ‚Ä…czony
z gry. Zagrał w 6 z 7 spotkań
rozegranych przez Włochów i walnie przyczynił się do awansu do finałowej
czwórki, w co szczerze wątpiono przed finałami. Dwa lata później wszyscy oczekiwali, że Włosi
grając u siebie zdobędą Mistrzostwo Europy. Tak się jednak nie stało i jedynie
marnym pocieszeniem jest, że sam Tardelli wtedy nie zawiódł.
obnie jak Franco
Baresi i Giuseppe Bergomi. Jest więc czwartym zawodnikiem w historii Włoch pod
względem ilości występów w reprezentacji, wyprzedzają go jedynie Paolo Maldini
, Dino Zoff i Giacinto Fachetti.
